Duke iu drejtuar “Reporterëve pa kufij” përmes një postimi në rrjetet sociale, kryeministri Rama sjell në vëmendje analizën e bërë nga një start up shqiptar i bazuar në inteligjencën artificiale, i cili ka monitoruar mbi 4,500 artikuj në 43 media gjatë 66 ditëve.
Rama thotë se kjo analizë tregon një dominim të zërit opozitar në media, konkretisht 3.57 herë më i lartë se ai i qeverisë.
Duke qenë se dje po mendonit për mua, gjë që e vlerësoj sinqerisht, këtë mëngjes e gjeta veten duke menduar për ju, për shkak të një burimi të jashtëzakonshëm të bazuar në inteligjencën artificiale – një startup shqiptar që mund të jetë shumë i dobishëm për misionin tuaj – i mbështetur mbi fakte të thjeshta empirike https://mellow-figolla-74f91c.netlify.app dhe në versionin anglisht për ta bërë më të thjeshtë për ju https://thunderous-ganache-18fd87.netlify.app
Mbi 4,500 artikuj të analizuar, në 43 media, përgjatë 66 ditëve monitorim.
Zëri i opozitës: 3.57 herë më i lartë se ai i qeverisë.
Burimet kritike: 4.67 herë më dominuese se ato proqeveritare.
Toni kritik: 6.4 herë më i fortë se mbulimi pozitiv.
Më shumë se 15 figura të opozitës të pranishme vazhdimisht në tituj.
Përmendjet për opozitën: 1,828 kundrejt 925 për Kryeministrin dhe qeverinë të marra së bashku.
Madje, edhe individualisht, liderët e opozitës rezultojnë më të pranishëm, ku njëri prej tyre i tejkalon përmendjet e Kryeministrit në media.
Dhe në vetë titujt:
368 citime të drejtpërdrejta të opozitës kundrejt 108 të qeverisë, pra një dominim 3.4 herë më i madh.
Akuzat më të ashpra kundër qeverisë dhe kundër meje personalisht qarkullojnë lirshëm në rreth 70 tituj, ndërsa nuk ekziston asnjë provë për ndonjë nivel simetrik sulmesh ndaj mediave antigovernmentale, apo edhe ndaj kundërshtarëve politikë. Sepse thjesht nuk ka.
Dhe sipas rregullatorit shtetëror, AMA, opozita mbajti 60.12% të kohës televizive politike gjatë muajit mars, ndërsa vetë qeveria zinte një pjesë shumë më të vogël.
Këto nuk janë perceptime.
Janë fakte të matshme.
Në një mjedis vërtet “me media të kapura”, asgjë nga këto nuk do të ekzistonte.
As dominimi i zërave të opozitës.
As mbizotërimi dërrmues i narrativave kritike.
As qarkullimi i lirë i akuzave ekstreme.
Dhe sigurisht, jo shumica e hapësirës politike televizive për opozitën.
Ne i marrim shumë seriozisht shqetësimet për pronësinë e mediave dhe kushtet e punës së gazetarëve. Këto janë çështje reale dhe duhen adresuar. Por të injorosh plotësisht realitetin empirik dhe ta paraqesësh Shqipërinë si një vend me media të kapura dhe gazetari nën sulm politik?
Në rastin më të mirë, kjo e bën analizën jo vetëm të paplotë, por edhe më të varfër. Dhe si pasojë, vetë renditjen të paragjykuar.
Kaq kisha.
P.S. Do të jetë për një ditë tjetër të shpjegoj teorinë time se si mund të fitosh zgjedhje duke bërë pikërisht të kundërtën e kontrollit të mediave: duke lejuar që e gjithë vala e helmimit politik antigovernamental të mbushë hapësirën publike dhe, në këtë mënyrë, t’u tregojë qytetarëve të zakonshëm pavlefshmërinë e atyre që qëndrojnë pas saj.
